Adana ili Akdeniz Bölgesi’nde, 35-38 kuzey enlemleri ile 34-46 doÄŸu boylamları arasında ve yer alan bir ildir. Ä°l merkezi Akdeniz’e yaklaşık 50 km uzaklıktadır. Seyhan ve YüreÄŸir ilçeleri ilin merkezini oluÅŸturur.
Kuzeyinde Kayseri, doÄŸusunda Osmaniye, KahramanmaraÅŸ ve Gaziantep, batısında NiÄŸde ve İçel, güneydoÄŸusunda Hatay illeri yeralmaktadır. Güneyi 160 kilometreyi bulan Akdeniz kıyılarıyla sınırlanan ilin yüzölçümü, 14.030 km²’dir. Åžehir merkezinin denizden yüksekliÄŸi 23 metredir. Ä°lin 13 ilçesi, 46 belediyesi, 550 köyü bulunmaktadır.
Adana’nın toprakları, içinden geçen Seyhan Nehri sayesinde çok verimlidir. NATO’nun Ä°ncirlik Hava Ãœssü Adana il merkezinin yaklaşık 12 km doÄŸusundadır

Tarihçe
Ä°lkçaÄŸda Adana, Anadolu’yu baÅŸtan baÅŸa geçerek Gülek boÄŸazı’ndan Tarsus’a inen yol üzerinde bir konak yeriydi. Hitit tabletlerinden Hititler döneminde kent ve çevresinde Kizzuvatna Krallığı’nın egemen olduÄŸu anlaşılmaktadır. Yöre, M.Ö. 16. yy’da Hitit Federasyonu’na, Hitit Devleti yıkıldıktan sonra Çukurova’da kurulan Kue Krallığı’na baÄŸlandı. M.Ö. 9. yy sonlarına doÄŸru Asur, M.Ö. 6. yy’da Persler, M.Ö. 333′te Büyük Ä°skender’in egemenliÄŸine girdi. Ä°skender’in ölümünde (MÖ. 323) sonra da Selefkiler’e baÄŸlandı. M.Ö. 66′da Romalı konsül Pompeius tarafından ele geçirildi.
Roma Ä°mparatorluÄŸu ve Bizans dönemlerinde, elveriÅŸli konumu nedeniyle önemli bir ticaret merkezi durumuna gelen 704′de Halife Abdülmelik tarafından Emevi topraklarına katıldı. Abbasi halifesi ***** ReÅŸit eski ilkçaÄŸ kalesini (Adana kalesi) yeniden yaptırdı. IX. yy’da Adana Çukurova’nın önemli bir kültür ve ticaret merkezi durumundaydı. Aynı yy’da Yazman adlı bir Türk komutan bölgeyi yarı bağımsız yönetti. Bölge daha sonra Mısır’daki TolunoÄŸulları’nın eline geçti.
Bizanslılar, Abbasiler’in zayıf düşmesinden yararlanarak 10. yüzyılın baÅŸlarında kenti yeniden topraklarına kattılar. Alparslan’ın Malazgirt Zaferi’ni (1071) izleyen yıllarda Adana, Selçuklular’ın egemenliÄŸine girdi (1083-1097). Bu dönemde Çukurova’ya DoÄŸu’dan gelen birçok Türk boyu yerleÅŸti. 1097 Haçlı seferiyle Adana’da Selçuklu egemenliÄŸi sona erdi. 14. yy’in ilk yarısında Memluklar’ın eline geçen Çukurova’ya çok sayıda Türkmen oymağı yerleÅŸtirildi. 1352′de yöreye Memluklullara baÄŸlı Türkmen Beylerinden YüregiroÄŸlu Ramazan Bey egemen oldu. RamazanoÄŸulları adını alan BeyliÄŸin merkezi Adana’ydı. RamazanoÄŸulları’nın yönetiminde kent geniÅŸledi, camiler, hanlar, kamu binalarıyla süslendi. Yavuz Sultan Selim’in Mısır seferi (1517) sırasında Osmanlı topraklarına katılan Adana’yı 1608′e kadar yine RamazanoÄŸulları yönetti.
1672′de Adana uÄŸrayan Evliya Çelebi kente iliÅŸkin ayrıntılı bilgi verir. Adana, 19. yy’ın ortalarına doÄŸru Osmanlı Devleti’ne karşı ayaklanan Mısır Valisi Kavalalı Mehmet Ali PaÅŸa tarafından ele geçiridi ve Mısır Ordusu’nun karargahı olarak kullanıldı. Londra AntlaÅŸmasıyla (1840) Osmanlılar’a geri verildi.1867′deki yönetsel düzenlemede vilayet oldu. 1886′da Mersin-Adana demiryolunun açılması, pamuk tarımının ve kentin ekonomisinin canlanmasına, nüfusun artmasına neden oldu. Ermeniler’in 1909′daki ayaklanma giriÅŸimleri bastırıldı. Birinci Dünya Savaşı sırasında (1914-1918) Toros ve Gavurdağı tünelleri ve BaÄŸdat demiryoluyla kent Ä°stanbul ve Suriye’ye baÄŸlandı. KurtuluÅŸ savaşında Türk-Fransız Cephesinde bulunan ve 20 Ekim 1921′de imzalanan Ankara Ä°tilafnamesi hükümleri uyarınca 5 Ocak 1922′de Fransız iÅŸgal kuvvetleri kentten çekildi. Bu tarih, halen Adana’nin kurtuluÅŸ günü olarak kutlanmaktadır.

Nüfus
Adana, DÄ°E 2000 yılı sayımına göre 2.3 (2.300.000 ) milyondur. Adana ÅŸehir merkezi 1.830.710 nüfusu ile 2000 yılından beri Türkiye’nin 4′üncü büyük ÅŸehridir.
Nüfus yoğunluğu, Türkiye ortalamasının iki katına yakındır (95 kişi/km²).
Nüfusun yaklaşık %66’sı kentsel; %34′ü de kırsal kesimde yaÅŸamaktadır.
Adana ili, nüfus artış hızı bakımından Türkiye’de 3. sırayı alır (yılda yaklaşık %0.36).
Çalışan nüfusun genel nüfusa oranı %40′ın üstündedir. Bunun yaklaşık %65′i tarım, %15′i iÅŸleme endüstrisi kollarında çalışır.
Ä°klim
Adana ilinde en yüksek sıcaklık 45°C, en düşük sıcaklık ise -8.4°C dolaylarındadır. Ä°lde en çok yağış ise bahar aylarında görülür. Ortalama nisbi nemin % 90 ‘ın üzerine çıktığı da görülebilir.
Aladağ, Feke, Pozantı, Saimbeyli, Tufanbeyli ilçeleri dağlık ve yüksek yayla karakterindeki geçit bölgeleri olup ova kesiminden farklı iklim değerlerine sahiptir. Bu bakımdan il genelinde tarımsal faaliyetler uzun zaman periyodunda tamamlanmaktadır.
İlde iklim dağlık ve ovalık alanlarda farklılık göstermekle birlikte tipik akdeniz iklimi karakterindedir.Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçer. Yükseklerde yağışlar genellikle kar şeklinde düşmektedir.
Ekonomi
Ä°lin önemli geliri tarım, otomotiv, tekstil, kimya, hayvancılık’dan elde edilmektedir. Ä°l merkezinde bir tren istasyonu, ÅŸehir yakınlarında ise bir sivil havalimanı(ÅžakirpaÅŸa Havaalanı) ve Ceyhan ilçesinde 2, Yumurtalık ilçesinde 1 tane olmak üzere 3 adet liman bulunmaktadır.

Tarım
Adana’nın yüzölçümü 1.403.000 hektar olup; bu arazinin, 539.000 hektarı iÅŸlenen tarım arazisi, 48.970 hektarı çayır ve mera,
547.730 hektarı orman-çalılık ve fundalık, 235.300 hektarı dağlık-taşlık, 19.000 hektar alan ise su yüzeyleridir. Sulanan Tarım Arazisi 217.562 Hektardır.
BüyükbaÅŸ Hayvan Sayısı 142.560 Adet, KüçükbaÅŸ Hayvan Sayısı 454.398 Adet, Süt Ãœretimi 134.456 Ton’dur.
Cumhuriyetle birlikte tarıma büyük bir önem vermiÅŸtir, köylüden alınan ağır vergileri ortadan kaldırmış, böylece tarımı teÅŸvik edilmiÅŸtir. 1950′li yıllardan itibaren traktör sayısının artması, 1956 yılında Seyhan Barajı’nın açılması, tarımsal mücadelenin baÅŸlaması ile birlikte tarımsal arazi artış gözlenmiÅŸtir. 1970′li yıllarda sulama kanallarının açılması ile birlikte sulanabilir arazide artış olmuÅŸtur. 1980′li yıllarda II. Ãœrün uygulamasına geçilmiÅŸ ve 1,5 milyon dekar alan deÄŸerlendirilmiÅŸ, soya, mısır, yer fıstığı ekim alanlarında büyük bir artış olmuÅŸtur. Özellikle son üç yılda yapılan çalışmalarda ova bölgesinde, sebzecilik, meyvecilik ve özellikle seracılık konusunda önemli geliÅŸmeler saÄŸlanmıştır. Sera üretiminde alçak ve yüksek örtü üretimi yapılan alanlar hızla artış göstermiÅŸtir.
Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü 1931 yılından beri hizmet vermektedir.
Adana, Türkiye’nin mısır ihtiyacının hemen tamamını karşılamaktadır.

Sanayi
1950′li yıllarda hızlı kentleÅŸmeye baÄŸlı olarak inÅŸaat malzemesi üreten fabrikalar da faaliyete baÅŸlamıştır. 1956 yılında Osmaniye, Gaziantep, İçel, Konya yollarının birinci sınıf yol durumuna gelmesi Adana’nın transit merkez olmasını saÄŸlamış ve ilin önemi artmıştır.
Ä°l genelinde faaliyet gösteren ve Adana Sanayi Odası’na kayıtlı, 10 ve daha üstünde işçi çalıştıran iÅŸyeri sayısı 732′dir. Bu rakam düşük olarak görülebilir. Ancak faaliyet gösteren sanayi iÅŸletmelerinin birçoÄŸu büyük ölçekli olup çok sayıda işçi istihdam edilmektedir. Bu gün ülke genelinde faaliyet gösteren 500 büyük sanayi kuruluÅŸunun 18 adedi Adana’da bulunmaktadır.

Turizm
Tarih ve kültür turizmi
Arkeolojik sit bölgeleri, tarihi kalıntılar ile kültürel ve etnoÄŸrafik deÄŸerler; Adana ilinin en önemli turizm kaynaklarındandır. Ä°lde kültür amaçlı gezilerin önemli bir kısmı Karatepe’ye yapılmaktadır. Plan döneminde de bu ilgi ve isteÄŸin süreceÄŸi sanılmaktadır. Karatepe konumu itibariyle, arkeolojik deÄŸerlerinin yanısıra doÄŸal güzellikleri de içermektedir.
Sit Bölgesi Aslantaş baraj gölü, çam ormanları ile kaplı bu alan; 7.715 hektar büyüklüğündeki Karatepe-Aslantaş Milli Parkını oluşturmaktadır. Baraj gölünün yarattığı peyzaj, anılan orman varlığı nedeni ile Ege-Akdeniz kıyılarında görülen manzaralarla eşdeğerdir. Bu özellikleri ile Karatepe, doğa ve kültür değerleri karışımını sergileyen bir açık hava müzesidir.

Ekoloji turizmi
160 km uzunluÄŸundaki kıyı ÅŸeridinin 45 km’si kumul, sulak, sazlık ve benzeri gibi doÄŸal alanlardır. Bu alanların en önemlisi Seyhan nehrinin meydana getirdiÄŸi Tuzla ve Akyatan gölleriyle, Ceyhan nehrinin oluÅŸturduÄŸu Akyayan gölü ve Yumurtalık dalyanıdır. Her iki alanda önemli çevre bilimsel(ekolojik) zenginliÄŸe sahiptir. DoÄŸal ortamlarında az bulunan çeÅŸitli kuÅŸlar ile deniz ve kara canlıları yaÅŸamaktadır.

Rafting
Tahtalı dağlarından doğan Tufanbeyli, Saimbeyli ve Feke ilçelerinde geçen aşağıda Seyhan nehrine karışarak denize dökülen Göksu ırmağı kıvrımlı güzergahı ve uygun debisi ile rafting sporuna çok uygundur.

Termal turizm
İlde termal turizmi fazla önem taşımasa da yöre halkınca termal turizm alanlarından faydalanılmaktadır. Bunlar Aladağ yakınlarındaki Acısu İçmesi, Ceyhan yakınlarındaki Tahtalıköy, Kokarpınar İçmeleri, kent merkezindeki Kurttepe, Alihocalıdır.

Av turizmi
Ä°l sınırları içinde Toros daÄŸlarında daÄŸ keçisi, geyik, yaban domuzu, keklik, bıldırcın, üvelik, tavÅŸan, yaban ördeÄŸi, yaban kazı ve benzerinin avı mevsimine göre yapılmaktadır. Ä°lde deniz avcılığı da geliÅŸmiÅŸtir. Yumurtalık’ta Çamlık ve Yerkuma, KarataÅŸ’ta Akyatan, Tuzla ve Burma boÄŸazı dalyanlarında kefal, levrek, çupra, lagos, dil balığı, kara kulak, mercan ve karides avı ile baraj göllerinde sudak, sazan, yayın (gelebicin), yılanbalığı avı yapılmaktadır. Ayrıca incir kuÅŸu, arapbülbülü ve sutavuÄŸu avı da yapılabilmektedir.

Göl ve su sporları turizmi
Seyhan, Çatalan, baraj gölleri su sporlarının gelişmesi için oldukça uygundur.

Adana ve çevresindeki önemli bazı yapılar
Arkeoloji Müzesi
Adana Bedesteni
Hasan AÄŸa Camisi
Magarsus Kilisesi
Taşköprü
Ulu Camii (Adana)
Eski Camii
YaÄŸ Camii
Sabancı Merkez Camii
Yılankale
Anavarza Kalesi
Dumlu Kalesi
Kurtkulağı Kervansarayı
Haydar AÄŸa Camisi
Sirkeli Höyüğü
Misis Köprüsü
İLÇELER:

Karayolu: D-400 Karayolu ve uluslararası TEM otoyolu ile Adana’ya ulaşılır. Ankara’ dan Aksaray , Pozantı üzerinden 472 km, Ä°zmir’den Afyon Konya EreÄŸli üzerinden 873 km. Ä°stanbul’dan Bolu, Ankara, Aksaray Pozantı 909 km sonra Adana’ya ulaşılabilir. Åžehir merkezine uzaklığı 5 km. olan otogardan, Türkiye’nin her yerine otobüs seferleri bulunmaktadır.
Demiryolu: Adana demiryolu ile İç Anadolu , Antep ve Mersin’e baÄŸlıdır.

TepebaÄŸ Evleri: Eski Adana evleri, aynı adlı TepebaÄŸ Höyüğü’nün üzerinde ve eteklerindedir. Tarihi sur içindeki Adana ÅŸehrinin yüzlerce yıllık kültürü burada saklıdır. TepebaÄŸ Evleri’nin çoÄŸu 18. yüzyılda yapılmıştır.